“Ben” idi

Ben dedim
Önünden sıfatları
Ardından işleri sildim
Bir nefes oldum
Aklımdan geçen düşüncenin gerisinde durdum
Kalana baktım
Ben hala oradayım
Kendimi boş sandım
Zihnimin sınırında son cismimi karanlıktan ibaret gördüm
Sıfatlar alıp götürmüş müydü ışığı?
İşler renkleri ve düşünceler görüntüleri?
Götürmesine götürmüştü de
Hala kalan ne idi?
Durulmaz yamacın soğuğunda
Çıkılmaz boşun doruğunda
Reddi zihnin acısında
Nesnelerini yitirmiş ama hala atan kalp idi
Öznesinden kopması imkansız Kendini bilen zeka idi
Nefes alan sonsuz hayat idi
Daima Ben idi